О власти и оппонентах. Что сказали в новогодних обращениях Тихановская и Лукашенко

Светлана Тихановская заявила, что оставила бы в 2025 году пустые споры и обиды, разделяющие беларусов, а также следующее:

– Брахню з тэлеэкранаў, амаральную ваенную прапаганду, ура-патрыятызм і бясконцы пошук ворагаў. Арышты, звальненні, абсурдныя забароны ўладаў і «заканатворчасць» — якая не мае нічога супольнага з законам. Усю тую несправядлівасць, якую адчувае кожны беларус…

Рэжым гэта ўсё робіць, каб утрымацца. Сённяшняя ўлада няздольная нічога даць людзям, а толькі забірае. І канешне, як і многія беларусы, у мінулым я хацела б пакінуць пасінелыя пальцы аднаго дзеда, але здаецца, яны ўсё яшчэ чапляюцца і збіраюцца з намі ў новы год»

Тихановская отметила (цитируется по Зеркалу):

– Маё слова году — надзея. Хтосьці па-ранейшаму суцяшае сябе: «Затое ў нас няма вайны». Але дроны працягваюць лётаць у нашым небе. Будуюцца ваенныя заводы, снарады для краіны-агрэсара. Размяшчаюць «Арэшнік» і ядзерную зброю — ператвараючы Беларусь у ваенную мішэнь. Улады ўсё больш заганяюць краіну ў ізаляцыю і правакуюць суседзяў на закрыццё межаў.

Как отметила Светлана Тихановская, «за агрэсіўнымі дзеяннямі рэжыму — свет не бачыць самае каштоўнае, што ёсць у Беларусі»:

– А гэта — людзі. Міралюбныя, таленавітыя, смелыя. Якія супраць вайны, не прымаюць гвалту і хочуць проста нармальна жыць. Дык вось маё слова года — надзея, надзея, што скончыцца вайна — гэтая несправядлівая, разбуральная вайна.

Спыняцца абстрэлы. Сем’і ўз'яднаюцца. Вернецца мір ва Украіну, і Беларусь нарэшце перастане быць закладніцай тыранаў. І нам з вамі трэба быць да гэтага падрыхтаванымі. Нам не патрэбныя начальнікі ці «старэйшыя браты» якія ведаюць, як лепш. Беларусы самі здольныя разабрацца і пабудаваць краіну для жыцця.

В новогоднем поздравлении также приняли участие Мария Колесникова, Павел Северинец и Павел Латушко.

Александр Лукашенко в своем обращении объявил 2026-й годом беларуской женщины. Он заявил, что «благодаря усилиям беларусов 2025 год был неплохим, хотя и нелегким»:

– Нас пытались заставить жить по чужим законам, делить на «правильных» и «неправильных», проверять на прочность экономическими бурями и политическим давлением, не понимая того, что у Беларуси есть то, что нельзя у нее отобрать. Это наша привычка держаться вместе, нашей беларуской «талакой».

Оппоненты никак не усвоят, что мы привыкли созидать, а не ломать. Объединять, а не разжигать. Разговаривать, а не кричать.